Hakan-Sukru

ISTIKLÂL MARSI

Korkma, sönmez bu safaklarda yüzen al sancak ;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yildizidir, parlayacak,
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Catma, Kurban olayim, çehreni ey nazli hilâl!
Kahraman irkima bir gül! Ne bu siddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarimiz sonra helâl...
Hakkidir, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!

Ben ezelden beridir hür yasadim, hür yasarim.
Hangi çilgin bana zincir vuracakmis ? Sasarim!
Kükremis sel gibiyim, bendimi çigner, asarim.
Yirtarim daglari, enginlere sigmam, tasarim.

Garbin âfâkini sarmissa çelik zirhli duvar,
Benim iman dolu gögsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasil böyle bir imani bogar,
“Medeniyet!“ dedigin tek disi kalmis canavar?

Arkadas! Yurduma alçaklari ugratma, sakin.
Siper et gövdeni, dursun bu hayäsizca akin.
Dogacaktir sana va'dettigi günler Hakk'in...
Kim bilir, belki yarin, belki yarindan da yakin.

Bastigin yerleri “toprak“ diyerek geçme, tani:
Düsün altindaki binlerce kefensiz yatani.
Sen sehit oglusun, incitme, yaziktir, atani:
Verme, dünyalari alsan da, bu cennet vatani.

Kim bu cennet vatanin ugruna olmaz ki fedâ?
Sühedâ fiskiracak topragi siksan, sühedâ!
Câni, cânâni, bütün varimi alsin da Huda,
Etmesin tek vatanimdan beni dünyada cüdâ.

Ruhumun senden, Ilâhi, sudur ancak emeli:
Degmesin mabedimin gögsüne nâmahren eli.
Bu ezanlar-ki sahâdetleri dinin temeli-
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder-varsa-tasim.
Her cerîhamdan, Ilâhi, bosanip kanli yasim.
Fiskirir ruh-i mücerred gibi yerden nâ'sim;
O zaman yükselerek arsa deger belki basim.

Dalgalan sen de safaklar gibi ey sanli hilâl!
Olsun artik dökülen kanlarimin hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, irkima yok izmihlâl;
Hakkidir, hür yasamis, bayragimin hürriyet;
Hakkidir, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!


Mehmet Âkif ERSOY

Sunun Güzelligine bakin!!!